Toen de leem op de wand droog was, heb ik de lijnolie erbij gepakt. Die truc heb ik nu een paar keer toegepast. Door de droge leem met lijnolie te behandelen wordt die veel minder bros en kwetsbaar. Het wordt er wel weer heel donker van. Maar als je erover heen schildert is dat niet erg, en met de KEIM Biosil verf zie je ook niet of er wel of geen olie onder zit.
En het lost een ander probleem op: de plinten langs de ronde hoeken. We hebben op veel plekken nog altijd geen plinten, omdat Joris niet goed weet hoe hij het moet aanpakken bij de ronde hoeken. Dat is niet mooi, want ik heb onderaan de meeste muren niet zo netjes gestuct en gesaust. Maar door de leem te impregneren met lijnolie wordt het zo hard, dat er niet per se een plint meer nodig is. Mits er netjes tot aan de vloer is gestuct. En dat hebben we nu dus gedaan.
Omdat we ook heel erg druk zijn met andere zaken duurde het even voor ik aan het schilderen toe kwam. Kon de olie mooi uitharden. En toen sausen! Na lang nadenken over de kleur was ik op zachtroze uitgekomen. Weer eens iets anders dan dat wit, en het zou mooi staan bij de eiken balken. Dacht ik.
Dat viel dus een beetje tegen. Snel nieuwe verf besteld, en alles toch maar weer gewoon wit geschilderd.
Dat was dus wel nog twee volle dagen werk. Het sausen zelf is op zich niet zo veel werk, maar al het op- en af klauteren van de ladder, aanbrengen en weghalen van de steigerplank, en vooral het weghalen van het afplakband, afwerken van de randjes en schoonmaken maakte dat ik er mijn hele tijd tussen het ochtendmelken en het middagmelken voor nodig had.
En toen moest de trap weer terug… Dat was natuurlijk heel erg spannend, want we wilden de nieuwe muur niet beschadigen. Dat is bíjna gelukt (gelukkig zit de nieuwe buts op een een niet al te opvallende plek). Wat een plaatje en wat is het nu veel lichter in de hal!
Nu jeuken mijn handen om de laatste muur te gaan stuken en de voordeur een andere kleur te geven . Gelukkig kan daarbij de trap blijven staan. Maar eerst moet er hooi gemaakt worden!