Boomplantdagje

Ik heb een golfelleboog. Niet van al dat golfen op ons landgoed, maar van het stuken van de schuur. En een slijmbeursontsteking in mijn schouder. Allebei bekende klachten. Ik weet precies waar ze door komen (overbelasting) en ik weet ook precies wat ik eraan moet doen (RUST HOUDEN – hahahaha…).

Dus gisteren kwamen Barbara en Hans mij helpen met een zware klus: het inplanten van het ‘oude’ pad. Het pad liep eerst aan de buitenkant van de houtwal, omdat daar ook nog een huisje stond. Een klein strookje langs het weiland van de buurman hoort daar officieel nog bij ons perceel. Maar omdat er geen hek tussen stond reed het verkeer voor ons adres steeds verder het land van de buurman in. Daarom hebben we het toegangspad verlegd naar ‘binnen de houtwal‘. Het oude pad mag deel van de houtwal gaan uitmaken.

Maar ja, dat betekende dus wel dat het gemarkeerd moet worden. Want de buurman huurt vaak loonwerkers in om te maaien, en die letten niet op dat soort subtiliteiten. Die maaien netjes tot het randje. Vorig jaar had ik er al wat boompjes gezet, maar die werden dus afgemaaid. Dit keer hebben we er drie stevige palen vóór gezet en ruim 30 boompjes geplant in het oude pad. Daarvoor moest dus wel door een oude puinlaag heen gegraven worden. En daarom was het héél fijn dat Barbara en Hans kwamen helpen! Dank jullie wel!

 

Bedsteewand en schapen in de stal

De ‘mooie’ oude bedsteewand was waarschijnlijk één van de oudste delen van het huisje. Er is namelijk ooit een nieuwe vloer in gekomen, en een nieuwe voorgevel voor gezet, en alle andere delen zijn ook ooit een keer vervangen. Echt een stukje historie. Maar ja, wat moet je ermee. Leuk om een garderobe van te maken, of een kastenwand, maar we weten zo 1-2-3 niet waar en we hebben  ook geen plek om het op te slaan.

Gelukkig wilden onze overburen Eddy en Susan de bedsteewand wel gebruiken in hun boerderij-verbouwings-project. Dus gisteren is die verwijderd. Daarbij viel acuut de steunbalk die de vloer ondersteunde van de keldermuur, zodat ik de kelder in tuimelde.

 

Het oogt raar. Nu is de afbraak echt begonnen!

En ik moest bedenken wat ik met de schapen zou doen met oud& nieuw. Want het zijn inmiddels forse dames en als ze in paniek raken houdt een enkel schrikdraadhekje ze echt niet tegen. En het carbidschieten is op het weiland naast ons. Gelukkig hadden we de oude grupstal intussen vrijwel leeg. Met behulp van een oude deur (die ooit tussen de ‘entree’ en de ‘wagenschuur’ zat) heb ik een hokje omgebouwd tot provisorisch stalletje. Niet heel ruim, maar Arie en de dames gingen er gewillig in. Veel makke schapen, zoiets… Voorlopig kunnen ze er aan wennen dat ze ’s nachts worden opgestald. En met Oudjaar hoeven we ons dan geen zorgen te maken.

 

Fijne kerst!

De vergunning  is officieel binnen! Met als overwegingen erbij:

De aanvraag omgevingsvergunning betreft een energieneutrale woning en de bouw ervan geschiedt biobased circulair (bouwen met materialen met een lage milieubelasting). Dit is een zeer gewenste ontwikkeling. Milieuneutraal bouwen past binnen de omgevingsvisie; thema Weststellingwerf Klimaatneutraal; waarin in circulair bouwen als aandachtspunt wordt genoemd. In het coalitieakkoord “Samen werken Gewoon doen” staat beschreven dat wij een gemeente zijn die duurzaamheid stimuleert en omarmt. Tevens geeft het aan dat initiatieven tot hergebruik worden toegejuicht.

De welstandscommissie geeft in haar advies van 17 januari 2018 aan dat een dergelijk plan als deze aanleiding kan zijn om de toetsingscriteria meer op het huidige tijdsgewricht aan te passen.  Omdat het college duurzaam bouwen wil stimuleren is besloten om af te wijken van het welstandsadvies ten einde deze aanvraag mogelijk te maken. Dat is ook in het college besloten.

We bespeuren een zekere afstand tussen de visie van het gemeentebestuur en de werkwijze van de afdeling vergunningverlening 😉 maar we zijn ontzettend blij!

Dus nu zijn we hard bezig de boerderij leeg te halen. Wat een zooi komt er dan toch nog uit! Erg snel gaat het niet, want het is een heel gepuzzel hoe en waar we alles opslaan. We hebben

  • de nieuwe werkplaats, het kantoor en de zolder: voor zaken die echt droog, vorstvrij en (enigszins) schoon moeten blijven.

  • de ‘noordschuur’: die is half-open. Bij harde westenwind regent het dus een beetje in, maar het is er droog genoeg voor alles wat je normaal gesproken  in een schuur bewaart: fietsen, tuinspullen, tuinstoelen, de voorraad timmerhout, de steigers, allerlei oude bouwmaterialen die we mogelijk nog willen gebruiken…

  • de ‘zuidschuur’: dat is helemaal een wrak afdak. Dit voorjaar hebben we er een  zeiltje over gespannen maar het is een kwestie van afwachten wanneer hij uit elkaar waait. We hopen maar dat dat nog even duurt, want we hebben hem hard nodig! Daar staat de trekker, samen met wat oude landbouwwerktuigen die we te mooi vonden om weg te doen, de platte kar, ettelijke oude karretjes die ‘nog best eens handig zouden kunnen zijn’ en een heleboel oude balken en (sloop)hout die straks goed van pas gaan komen tijdens de bouw.

We krijgen bíjna alles wel ergens in. Behalve het brandhout (dat moet dus buiten onder een zeiltje)  en de 26 balen hooi! Die liggen er nog steeds, want er is nog plenty gras voor de schapen. Ik geef ze af en toe wel wat hooi en dat vinden ze erg lekker, maar het slaat nog geen deuk in de voorraad. Wat moeten we daar nu weer mee doen? (Het staat nu overigens ook niet echt droog: sneeuw waait zo door het dak van de oude stal heen.)

      

Al met al is het een groot feest om nu eindelijk ècht te gaan beginnen. Om de feestvreugde nog verder te vergroten kregen we een heerlijke kersttulband van de buurman wiens schapen dit jaar op ons land hebben gelopen. En een worstpakket en een fles wijn van de aannemer. (Worst, een tulband en een fles wijn – was dat niet wat er in Roodkapjes mandje zat?)

En zondag was de kerstmarkt van het dorp, met levende kerststal, kerstengelen, een kerstman in een rijtuig, een brassband in een tent en het koor van de Hoeve in het dorpshuis die afwisselend voor muzikale omlijsting zorgden, prachtige verlichting in het dorp (jammer van de regen!), lekkere hapjes en heel veel mensen die ons vrolijk begroetten alsof we hier al jaren wonen. Dat geeft een heel warm kerstgevoel!

En we kregen zóveel kerstkaarten van dorpsgenoten en buren, dat ik er tekortkwam!  Dus bij deze iedereen: vrolijk kerstfeest!

Bomen

Als we straks ons huis bouwen, gaat daar heel wat hout in. Daarom wil ik ook veel bomen terug planten. Vroeger was het een goed gebruik om, als er een boerderij werd gebouwd, direct ook een bosje aan te planten. Daaruit kon hout worden geoogst voor reparaties en te zijner tijd, na een eeuw of wat, zouden de bomen groot genoeg zijn voor toekomstige generaties om een nieuwe boerderij van te bouwen. Hier in Friesland heet zoiets een ‘iekenhiem’ (letterlijk: eikenhuis) heb ik begrepen.

Zoiets doen wij ook en Landschapsbeheer Friesland helpt ons erbij: vandaag zijn er 31 eiken langs de sloten geplant.  Vooralsnog zijn de boompalen dikker dan de boompjes zelf, maar dat komt vanzelf goed. Het ziet er direct heel anders uit!

Dat is nog niet het laatste plantwerk voor deze winter: Landschapsbeheer Friesland komt ook nog een meidoornhaag achter het erf planten en  ‘bosplantsoen’ op de nieuwe houtwal (die is aangelegd met de grond uit de poel). En zelf ga ik met nog meer ‘bosplantsoen’ (van Stichting Heg en Landschap) de lange singel dwars over het terrein aan de zuidoostkant verder herstellen en en her en der wat vogelbosjes planten. En dan heb ik nog een verlanglijstje voor het voedselbos: mispels, tamme kastanjes, kaki’s, nog één peer en twee appels, nashiperen, Japanse walnoot, Chinese kornoelje, olijfwilg, schijnaugurk…

 

Positief bericht!

De wethouder zou uiterlijk 15 december laten weten of het college bereid was af te wijken van het welstandsadvies. We begonnen al aardig bezorgd te worden, naarmate die datum dichterbij kwam. Maar gisterochtend ontvingen we eindelijk het verlossende mailtje:

Wij kunnen u meedelen dat het college afgelopen dinsdag heeft besloten af te wijken van het welstandsadvies voor de aanvraag van Ratellaan 4 in De Hoeve. Dat betekent dat er op dat punt geen weigeringsgrond meer is en de vergunning verleend kan worden.

Hoera! We durven het pas echt te geloven als we de vergunning in huis hebben, maar we zijn al ontzettend blij!

 

 

 

Kantoor verhuisd

Afgelopen weekend hebben we het kantoor verhuisd. Het is een enorme verbetering, zo’n kantoor wat tochtdicht is en wat gewoon lekker warm blijft met een pelletkacheltje (zodat je niet continue hout in de kachel hoeft te gooien).

Laatste beeld van het oude kantoor. Denk het vieze luchtje (oude man, hond en kachel) er maar bij.

Aska slaapt er ook al, de katten moeten nog over, dat komt als we een kattenluikje in de deur hebben gemaakt.

Mijlpalen

Wegens overlopende agenda’s is het even rustig op het blog. Jarige vaders, sinterklaas, werk-deadlines en dergelijke maken de korte dagen barstensvol. Maar intussen hebben we wel weer een klein mijlpaaltje: de werkplaats en kantoor zijn klaar voor de ‘interne verhuizing’!

Met van Bemmelstraatschuifdeuren!

Joris heeft de tussenwand tussen kantoor en werkplaats afgemaakt en oude deuren (die buren uit onze oude straat over hadden!) omgebouwd tot schuifdeuren. In het  kantoor is een pelletkacheltje geplaatst. Dat is een beetje een zwaktebod: zo’n pelletkachel is helemaal niet zo milieuvriendelijk, met pellets die in plastic zakjes door vrachtwagens hierheen vervoerd moeten worden. Het zou veel beter zijn om op eigen hout te kunnen stoken, liefst in een massakachel. Maar een massakachel neemt erg veel ruimte in en we hebben ook geen tijd om hem te bouwen (en te laten drogen). En een gewone houtkachel wordt vreselijk heet, daar moet je veel ruimte omheen houden. Die hebben we niet, want de kantoorruimte wordt heel erg vol. Bovendien heb je voor zowel een massakachel als een gewone houtkachel een rookafvoer nodig die boven de nok uitsteekt. En de zolder van de werkplaats staat ook al zo vol. Dus dan toch maar een paar jaar met pellets werken. Hopelijk hebben we ooit tijd om ‘m te vervangen door een massakachel.

Nu nog heel veel ruimte… maar er moet ook heel veel in!

En er is water! Een paar weken geleden hebben we een (voorlopige) waterleiding aangelegd. Eigenlijk schrok ik ervan hoe droog de grond nog was; de bovenste 10 cm is vochtig, daaronder kurkdroog poeier. Nu kan de wasmachine ook naar de werkplaats verhuizen. Een fijne gedachte, dan kan die in elk geval niet meer bevriezen.

veel scheppen – bovenin zaten veel boomwortels en stenen, daaronder kurkdroog zand
Thyleenslang onder de boomwortels doorgetrokken
Vóór we ‘m weer dichtgooiden hebben we onbehandelde oude planken over de slang gelegd. Als we hem ooit weer opgraven is dat een ‘waarschuwing’

 

Water uit de kraan! Nu kunnen we koffie, thee en de wasmachine zetten in de werkplaats! 🙂

Dus binnenkort gaat éindelijk het kantoor ‘over’. En dan moeten we ook serieus de rest van wat er nog in de boerderij staat gaan verplaatsen, zodat de dakpannen ook ‘over’ kunnen. Een half jaar later dan we hoopten… ach, wat is een half jaar op een mensenleven?