Het lijkt wel alsof ik me ieder jaar eerder zorgen ga maken over de droogte. Dit jaar begon het redelijk goed, met dat dikke pak sneeuw. Toen dat smolt, was de bovenlaag van de grond echt goed nat. Dat mocht ook wel, want de grond was nog steeds droog van de droge nazomer.
Maar sindsdien is er geen regen van betekenis gevallen. Februari was tamelijk droog, maart was droog, april was kurkdroog. En de grond dus ook. Qua droogte is het nu erger dan in het droogtejaar 1976.
De afgelopen week was het ook nog zonnig, met een harde wind. Goed om energie op te wekken en de was te doen. Maar bepaald geen groeizaam weer. Het gras groeit voor geen meter, en her en der krijgt het al gele randjes. De mest die we begin april hebben uitgereden ligt er nog onaangeroerd tussen. (Dat uitrijden moeten we dus voortaan ECHT in februari gaan doen…). De plantjes in de nieuw aangelegde border komen maar aarzelend op.
De moestuin is helemaal een droevige vertoning. Ik heb dus heel hard gespit om de boomwortels (althans tijdelijk) weg te krijgen. En toen als de wiedeweerga van alles gezaaid. Voor ik zaaide had ik de grond echt goed nat gemaakt, maar dat water is natuurlijk al lang weg. Dus ik vrees dat het allemaal weer mislukt is: de bietjes, worteltjes, pastinaak, prei, spruitjes, mitsuma, snijbiet, schorseneren, uien… Alleen de tuinbonen, kapucijners en sugar snaps doen het redelijk. Het enige wat overal opkomt is rode melde en Nieuw-Zeelandse spinazie. Niet onze lievelingsgroente…
Het slootje van de loopeenden staat alweer droog, de bomen maken (heel verstandig!) maar héle kleine blaadjes
Ik word er een beetje wanhopig van. Na half mei wordt er wel regen voorspeld. Maar dat is nog ver weg, en het is maar afwachten of tegen die tijd de verwachting niet is veranderd.
