Update

Het is even stil geweest op het blog. Wat kost verhuizen toch een tijd en energie! Hoog tijd voor een update. Vooralsnog zonder foto’s, die komen wanneer we het snoertje hebben teruggevonden om foto’s van de camera op de computer te zetten.

7 juli hebben we een groot deel van onze inboedel naar Oss verhuisd. Daar mag het voorlopig bij Joris’ ouders staan. Gelukkig iets minder zware zaken dan de vorige keer, maar toch fijn dat we weer een bus met laadlift hadden.  Onze oude vriend Rob hielp in Oss met uitladen.

Overigens was het dit keer wel makkelijker inpakken, omdat we plotseling de beschikking hadden over héél veel zware kwaliteit bubbeltjesplastic. Mijn oude vriendin Barbara verhuisde op 1 juli van Dublin naar Amersfoort.

(Natuurlijk leuk dat ze weer naar NL komt, maar waarom nou net op het moment dat wij Amersfoort verlaten? Het ergste is: zeventien jaar geleden deed ze dat ook al. Toen verhuisde zij van Groningen naar Den Haag één week voordat ik van Leiden naar Groningen verhuisde. Je zou er bijna wat van gaan denken…)

En tot haar ontzetting wikkelde het Ierse verhuisbedrijf haar volledige inboedel in kilometers bubbeltjesplastic. Nou is dat natuurlijk wel heel handig: alles is beschermd tegen regen, stof, stoten, krassen… en het pakt ook nog makkelijker op. Alleen was dit wel genoeg plastic om de halve Noordzee tot plastic soep te maken. Maar ja, dat leed was al geschied, dus wij hebben er dankbaar een tweede maal gebruik van gemaakt. Het moet gezegd worden: Lundia-planken (met die krasserige ijzertjes) zijn véél makkelijker te hanteren als ze in bundeltjes in bubbeltjesplastic zitten.

8 juli was dan de ‘echte’ verhuizing. Weer vroeg op, gelukkig ook weer veel hulp. En dat was nodig ook! Het kostte veel moeite om ‘alles’ in de bus te krijgen en dat is dan ook niet gelukt.  Uiteindelijk maakten we een schifting: wat kan ook nog met onze eigen bus vervoerd en wat past alleen in de (grotere) huurbus?

Het kippenhok was nog een verhaal apart. Dat had Joris zó gemaakt, dat het precies door de poort zou passen als we ooit zouden verhuizen. Maar sindsdien hebben we een nieuwe poortdeur gemaakt. En de buren hadden hun uitbouw verbouwd, waardoor we moeilijker de hoek om konden. Uiteindelijk lukte het, maar pas na heel veel gevloek en nadat we zelfs de scharnieren van het deurtje eraf hadden gehaald. Op de míllimeter! Ondertussen liep de temperatuur al lekker op.  Gelukkig had de huurbus dit keer airco.

Uitgeput na twee dagen verhuizen, met bubbels op de nieuwe stek

En op het landgoed aangekomen werd de grote vraag: waar moet alles heen? Het is natuurlijk  momenteel een wat wonderlijk geheel, met enkele bewoonbare ruimtes, enkele minder bewoonbare en een aantal plekken die zo lek als een mandje zijn. Momenteel ziet het er dan ook weer ongeveer net zo vol en ongeorganiseerd uit als toen de oude meneer er nog woonde. Alleen zijn het nu onze spullen die er staan.

De volgende dag weer om 06.00 op om de huurbus op tijd weer in Amersfoort te kunnen inleveren. De rest van de dag bezig geweest om de ‘laatste’ (dat dachten we!) spullen in Amersfoort bij elkaar te zoeken en daar alvast wat schoon te maken. Tegen de avond hebben we de loopeenden in hun hok gejaagd, het hok in de bus gezet, die zo vol als maar mogelijk was gepakt met spullen en zijn we met twee auto’s naar De Hoeve gereden.

En op zondag is Joris nóg een keer op en neer gereden om een overvolle bus op te halen, terwijl ik onze leefruimtes bewoonbaar maakte.

“Volgens mij staat er nu nog maar een halve bus ofzo”, zei Joris.

Daarna een week hard gewerkt. Spullen uitgepakt, een kamertje gewit, tijdelijke riolering naar de oude gierkelder aangelegd (in augustus laten we een septic tank plaatsen en helofytenfilter aanleggen), provisorische voorzieningen tegen het inregenen gemaakt, internet geregeld, een nieuwe mooie ren voor de kippen en de eenden gemaakt en eindeloos heen en weer gelopen.

(Dat internet  is een verhaal apart. Ons dorp had geen zin om te wachten tot de provincie haar voornemen om het buitengebied van glasvezel te voorzien eindelijk zou waarmaken. Dus is het dorp met het bedrijf ‘Northned’ in zee gegaan. Die hebben een hoge mast naast het dorpshuis geplaatst. Vanaf daar komt er via een straalverbinding -soort radio- internet naar een ontvanger die je bij je huis moet plaatsen. Werkt prima. Alleen moet je wel een zichtverbinding hebben met de mast. En bij ons staat daar de houtwal tussen. We dachten er nog even over om een heel hoge paal met ooievaarsnest te plaatsen, waar dan ook die ontvanger aan kan hangen. Maar dat is toch een beetje een gedoe, om dat goed windvast te krijgen. Dus ons ontvangstkastje staat nu midden in ons weiland, op een plek waar je de mast nèt kunt zien door een gaatje in de houtwal. Het enige is, dat als het waait er een tak de zichtlijn stoort. We moeten nog even uitvinden welke tak dat is, zodat we wat internet-gerelateerd kunnen gaan snoeien. En het draadje van de ontvanger naar het huis even ingraven. Anders zitten we na de volgende maaibeurt opeens zonder internet…)

Vrijdag 14 juli was de overdracht van het huis in Amersfoort. 13 juli ’s Ochtends vroeg al naar Amersfoort. Daar weer een dag bezig geweest met schoonmaken, laatste dingen loshalen en inpakken. Er blíjft maar zooi uit zo’n huis komen! ’s Avonds lekker gedineerd bij onze lieve buurvrouw Els, die we erg gaan missen. Jammer genoeg wilde ze niet mee verhuizen.  Vrijdagochtend nog even snel, voor de laatste keer, veel boodschappen gedaan op de Amersfoortste markt en bij De Nieuwe Graanschuur (de verpakkingsvrije bio-winkel). Ik zal er aan moeten wennen dat ik niet meer een supermarkt op de hoek van de straat heb! Daarna, ook even snel, nog aardappels, snijbiet, bietjes, uien en courgettes uit de moestuin geoogst. Nu zijn ze nog van ons!

En toen de overdracht bij de notaris. Toch wel een beetje emotioneel: we hebben veel werk en liefde in dat huis gestoken.

Van de kopers kregen we een zelfgekweekte Paulownia, als vervanging voor onze mooie Paulownia tomentosa die we achterlaten en die van het voorjaar zo prachtig paars bloeide. Een eerste boom om op het landgoed te planten! Hij paste niet meer achterin, de bus zat nokkievol. En één fiets moest nog achterblijven bij Els.

In Hilversum de kippen opgehaald, die al twee weken bij Frank en Harmen logeerden. En toen met have en goed op weg naar ‘huis’!

Helaas wilde de bus niet meer starten toen we even een plaspauze hadden gehouden. (Bij de notaris was het erg druk; ze hadden een dubbele afspraak gemaakt. Daardoor stond hun parkeerplaats heel erg vol en moesten wij, met onze grote bus, er snel af. Dus vergeten om nog even van het toilet gebruik te maken.) Daar stonden we, in de stromende regen, op parkeerplaats ‘De Abt’, bij Nagele. Gelukkig was ik tijdig lid geworden van de ANWB. Na anderhalf uur kwam de wegenwacht ons verlossen en konden we de kipjes blij maken met hun nieuwe grote ren.

Intussen scharrelt al het gedierte dus heerlijk rond. Nu snel ergens katten vinden, want er scharrelt hier ook van alles rond dat we niet per se ín huis hoeven. En voor de nabije toekomst staat er ook nog een hond op het programma. En de door mij gedroomde geitjes en varkentjes…

 

 

2 gedachten over “Update”

Geef een reactie