Kozijnen

De afgelopen weken is Joris druk geweest met het plaatsen van de kozijnen. Wat een verschil maakt dat!

Alles rondom netjes aftappen

Veiligheidshalve begonnen met de kleinste ramen…
Met de (loodzware!) deuren kwam de aannemer helpen
De keukendeuren!
Met wat plantjes erbij ziet het er nog véél gezelliger uit
Het wordt helemaal echt!
En dan de voorgevel

Nu alleen nog de allerlaatste grote ramen in de voorgevel. Maar dan moeten eerst de hardstenen onderdorpels (waterslagen) geplaatst worden. Dat was eerst anders bedacht, maar dit lijkt toch het mooist. Alleen betekent het dat er weer wat baksteen moet worden weggeslepen om de onderdorpels te laten passen. En zo is er altijd iets wat eerst moet, voor je iets anders kunt doen…

Hitte! (het derde jaar…)

En daar kwam-ie dan, de eerste hittegolf van dit jaar. Ik dacht eigenlijk dat we er eind juni al eentje gehad hadden, net vóór de kalkhennepweek. Maar blijkbaar voldeed die niet aan de eisen.

Fijn dat we de schaduwhokjes voor de rammen hebben. Voor de ooien had ik gelukkig nog twee weitjes met gras-en-schaduw. Weer veel gedoe, want ze moeten toch wel erg vaak verplaatst.

De kleine boompjes doen dapper hun best. (Voor zover ze de droogte va half maart-half juni overleefd hebben dan, want alles wat ik afgelopen winter had geplant is toen overleden.) Het aanbrengen van grote stukken halfverteerd hout bij wijze van mulch lijkt goed te werken.

De moestuin geef ik permanent water. ’s Nachts sproeien lukt niet meer; het water wat uit de bron komt bevat teveel zand, waardoor de zwenksproeieer steeds verstopt. Ik heb er nu drie versleten. In plaats daarvan leg ik de tuinslang tussen de planten. Elke twintig minuten gaat het alarm van mijn telefoon af en leg ik hem iets bij de volgende plant. Op die manier heb ik de meeste planten kunnen redden. Wel een hoop werk. Een paar bedden, die het toch al niet goed deden, heb ik maar opgegeven. Al met al is dit het droogste moestuinjaar wat ik tot nu toe heb meegemaakt.

Slapen in de stacaravan is zo goed als onmogelijk. Maar dat geeft niet; het nieuwe huis is een stuk luchtiger (en was de eerste dagen nog lekker koel). Wel onder een klamboe, de muggen zijn opeens weer terug. Al doen onze ‘huis’zwaluwen hun best bij de bestrijding.

Maar na een paar dagen liep ook in het nieuwe huis de temperatuur op. Wat zal het fijn zijn als de ramen en deuren er in zitten. En de dakisolatie!

We hebben nu al drie jaar alle nattigheid in de winter, gevolgd door een droge zomer. Als dit het nieuwe normaal wordt moeten we het land daarop gaan inrichten. Ik heb allerlei plannen… dat wordt weer planten deze winter!

Drukke dagen

Zoals ieder jaar is er in juli en augustus zoveel te doen dat ik nauwelijks aan een blogje toe kom.

We hebben het eikenhout netjes ‘opgelat’ in de zuidschuur. Dat kostte uiteindelijk een heel weekend sjouwen, want die stond hartstikke vol met andere meuk en natuurlijk moest alles ergens anders komen te staan en liggen, wilde het er allemaal in passen. Maar nu ligt al het andere hout ook weer netjes gesorteerd en liggen de (loeizware!) planken keurig op latten te drogen. Nu maar hopen dat ze niet splijten. En dat de wrakke zuidschuur het nog een paar jaar uithoudt…

Daarna was het hoognodig tijd om een keer te maaien, want dat was nog niet gebeurd dit jaar en eind juli kwam er een weekje droog weer. (Natuurlijk wisten we niet dat er nog een hittegolf aan kwam, ik had beter nog twee weken kunnen wachten. Dat had minstens één ronde schudden gescheeld. Maar ja, achteraf is het mooi wonen…)

Zelf gemaaid (met de maaier van Arnaud), geschud en geharkt (met de Strela). (En in de hoekjes nog een beetje met de hand…) Best veel dan, twee hectare.

En toen kwam de loonwerker om het tot 85 pakjes te persen. De helft hebben we meteen verkocht aan iemand-met-een-paard, de andere helft is voor de schapen van de winter. Het is niet het beste hooi, zo laat gemaaid en van zulk droog land. Maar ze doen het er maar mee. ’s Avonds ging het regenen, maar pas nádat we het hooi onder dak hadden. Zeer bevredigend.

En natuurlijk bouwen we iedere vrije minuut door. De mooie (en loodzware!) Accoya kozijnen zijn gearriveerd en Joris is ze aan het installeren. Weer veel geplak met luchtdichte tape.

Ik ben met verschillende klussen bezig. Ten eerste nog steeds het behandelen van de balken met oxaalzuur. Dat is heel veel (en onaangenaam) werk. Dus het gaat niet zo heel hard. Maar de meeste vlekken verdwijnen wel uit de balken. Móói!

Daarnaast het ‘kaleien’ van de buitengevels: het aanbrengen van een dun stuclaagje om de kalkhennep winddicht te maken. Leuk werk, maar erg zwaar voor mijn geblesseerde elleboog.

Intussen gaat het schapen melken en kaas maken ook nog steeds door. De wei breng ik naar de varkens van de zorgboerderij, die het gretig afnemen. Het éne ooilammetje van dit jaar oefent alvast met op de melktafel brokjes eten. Jong geleerd…

En we hebben na lang twijfelen toch maar een zitmaaier aangeschaft. Eéntje die sterk genoeg is om het weiland mee te kunnen maaien, nadat de schapen er gestaan hebben. Die verwende beesten eten namelijk alleen de topjes van het gras. Maar om het weer goed te laten uitlopen moet het dan wel kort gemaaid. En met de zeis is dat toch wel erg veel werk. Enfin, het ding moet ook ergens staan (achter slot en grendel!) dus daar bouw ik ook nog even een tijdelijk hokje voor.

(En ooit moeten de kozijnen in de olie gezet…)

Aska ziet al ons geploeter gelaten aan. Wat een drukte maken de bazen weer. En het is al zo warm…

Mobiele zagerij

Vandaag kwam de mobiele zagerij om de eiken stammen die we van Henk en Rita gekocht hebben te zagen. Spannend!

En zo ziet dat er dan uit. Wat ontzettend gaaf en wat een prachtige planken! Daar gaan we allerlei moois mee maken! (Natuurlijk eerst wel ‘even’ goed opstapelen, en daarvoor moet eerst ‘even’ de zuidschuur gereorganiseerd… komt er ooit een eind aan de klusjes die ‘even’ en halve of hele dag hard werken zijn? )

Tussendoor

We zijn er nog niet helemaal uit wat we gaan doen tegen de kevertjes. in ieder geval ben ik maar vast begonnen met het schoonmaken van de gebinten. Die zijn behoorlijk zwart geworden, door de maanden die ze in de regen hebben gestaan. Maar er is een fantastisch middel om vlekken uit eikenhout te krijgen: oxaalzuur.

Marleen heeft er al eerder een blog over geschreven. Hun kozijnen moesten netter worden dan voor ons gebint noodzakelijk is, dus ik bespaar me de moeite van het drie keer afspoelen. Ik werk wel van boven naar beneden, want het is natuurlijk niet handig om te druipen op balken die je al hebt schoongemaakt.

En schoon wordt het inderdaad. Het lijkt wel toverij: je brengt de oxaalzuur-oplossing aan en je ziet de zwarte vlekken gewoonweg verdwijnen. Zeer bevredigend, als je zoals ik een beetje poetserig bent aangelegd.

Niet dat het bovenin heel erg leuk werken is. Boven je hoofd werken met vloeistoffen is altijd een geklieder, en als het dan gaat om een zuuroplossing die langs je beschermende handschoenen zo je oksels inloopt is dat bijzonder oncomfortabel. Ik draag er wel een beschermbril bij, maar heb nog geen goede oplossing om mijn onderarmen te beschermen gevonden. Gelukkig kan ik het meeste hout van bovenaf doen.

Intussen heeft Joris andere klussen onder handen genomen. Een (tijdelijke) vloer boven de kelder bijvoorbeeld. Nog even schoonmaken en dan kunnen we daar daadwerkelijk spullen gaan opslaan!

Het voelt er direct koel aan (er komt nog isolatie tussen het kelderplafond en de vloer erboven). Het is ook heel fijn dat we niet meer om het gat hoeven heen te lopen. En het leuke is: als je op de tijdelijke vloer staat, sta je bíjna op de uiteindelijke vloerhoogte. Dan zien de plafondhoogte en hoogte van de ramen er ineens heel anders uit!

Ook heeft hij van oude pallets en een oud landbouwhek toegangshekken gemaakt, waardoor we het hek-om-Aska-binnen-te-houden nu helemaal rond de bouw hebben kunnen zetten. Aska werd namelijk erg ongedurig als wij aan het bouwen waren terwijl zij op het erf bij de stacaravan moest blijven. Terwijl dat toch al aardig wat ruimte bood vergeleken met wat het gemiddelde Nederlandse hondje aan uitloopruimte heeft… een beetje verwend is ze wel.

En hij heeft de pallets met dakpannen en alle andere zooi die zich begon op te hopen vóór het huis een beetje opgeruimd. Nu nog de laatste zakken kalk uit de partytent opruimen, dan kan die ook eindelijk afgebroken.

Dat is allemaal ter voorbereiding op de volgende bouwfase. Morgen worden de kozijnen geleverd. En als die er in zitten komt het hout om de buitenkant af te werken. Vóór die tijd moet ik nog een kaleilaag op de buitenkant aanbrengen (als ik klaar ben met het oxaalzuur). We hoeven ons nog even niet te vervelen…