Alles wat los en vast zit…

Vandaag de eerste “klus”dag. Helaas staat het nieuw, speciaal gekochte klusbusje nog bij de garage voor de APK. Het kostte wat moeite om het composttoilet, een zak zaagsel, een waterkoker en koffiezetapparaat, een emmer met ketting om wat water te kunnen putten, mokken, koekjes, krentenbollen en zo nog het één en ander in de gewone auto te krijgen…

Het probleem is: waar begin je? Overal staat namelijk zooi. Je kunt dus ook nergens zooi opstapelen, want daar staat al weer andere zooi. We moeten nog containers laten komen, maar die zijn er nu nog niet. Uiteindelijk hebben we besloten om alles wat we niet willen uit de twee woonkamertjes in één van de kamertjes te stoppen. Volgende week moet de kringloopwinkel dan maar een keer langskomen. In het andere kamertje kunnen we dan voorlopig een zit- en koffie-plek maken.

2017-04-15 12.28.28

Om te beginnen die vieze po-stoel maar uit de weg!

2017-04-15 13.59.07

 

En een miljoen beeldjes. Van schapen, van schattige kindertjes, van heksjes, van katten, van kikkers… er blijven beeldjes uit de ‘zit’kamer komen.

2017-04-15 13.58.28

En allerlei andere zooi, zoals dit zielig aan zijn oren op de schoorsteenmantel geprikte (voodoo?)konijn. Je kunt je nauwelijks voorstellen dat er in een kamer van 3,5 x 3 meter zóveel snuisterijen passen.

Behalve snuisterijen vinden we onwaarschijnlijk veel klam oud papier (telefoonboeken tot uit de jaren ’70 aan toe), een grote emmer vol medicijnen, trommels vol koekjes en snoep (houdbaar tot januari 2015), een enorme mand met bolletjes breikatoen, eau de cologne uit het jaar nul, muizenkeutels, vijf TV’s, vier naaimachines, sokken vol met gaten, zes scheerapparaten, een enorme oude radio, zakken Tena Lady, trommeltjes vol knopen, een mattenklopper, Perzische tapijtjes, zilvervisjes, door muizen aangevreten kussens, een rek met CD’s, een hele kringloopwinkel vol kopjes en borrelglaasjes en héél veel oud textiel.

Aan de ‘zit’kamer grenzen twee diepe voormalige bedsteekasten. Eén daarvan staat helemaal vol met dozen klam geworden textiel: kleren: oude gordijnen, beschimmelde wollen petten, oude washandjes, dekens, kleden… We proppen zoveel mogelijk papier en textiel in de auto. Dat kan in de recyclingcontainer.

De tweede bedstee is nog erger. Het dak daarboven lekt toch wel erg. Er staan een paar kasten, afgedekt met weer allerlei andere zooi. Kasten, inhoud en afdekkende zooi zijn allemaal beschimmeld. En iets (een marterachtige? Of toch een rat?) heeft zich door het plafond geknaagd en een oude kokosmat tot nestmateriaal verknaagd.

2017-04-15 15.41.59

Na een paar uur door de zooi sorteren ben ik lichtelijk onpasselijk. We beginnen te twijfelen of we in dit huisje kunnen gaan wonen. Misschien moet er toch maar een woonunit komen.

2017-04-11 13.53.25

Zoekend naar een goed plekje voor het composttoilet stuiten we op… een wc! Ergens achter een gangtje zit een deur waar we nog niet in zijn geweest en daar blijkt zich een heus toilet te bevinden. Nou ja… functioneren doet het niet meer. En voor zover we kunnen zien  komt het enkel en alleen uit op de grup (die nu uiteraard ook vol staat met zooi). Misschien werkte het ooit met emmertjes putwater.  Hoe dan ook, er zit een deur voor: het lijkt een redelijke plek om het composttoilet te installeren.

2017-04-11 13.56.31

Deze foto geeft goed weer hoe zuinig de oude meneer was. Twee verschillende klompen, één zorgvuldig gerepareerd met een stukje aluminium… meer iets wat je je in een Derde-Wereld land voorstelt. Overigens slingeren er nog tientallen andere paren klompen rond, de meeste van hout of leer, allemaal kapot en afgedragen.

Veel mensen reageren enthousiast op de foto’s van al onze zooi. Het meeste is echter echt “zooi” en niet “mooi”. Wie er “moois” uit wil komen halen is van harte welkom. Maar: we gaan het NIET voor je vasthouden. Het gaat namelijk al een hele klus worden om ruimte te maken om überhaupt onze kont te kunnen keren. Dus wie wil komen jutten: kom snel (en neem zo veel mogelijk mee!).

 

 

 

Van boven

Bij de laatste woninginspectie afgelopen dinsdag heeft de verkopend makelaar een filmpje gemaakt met een drone. Ik kan het filmpje niet hier zetten (en weet nog niet helemaal hoe ik het op YouTube moet zetten). Maar hier zijn alvast een paar “stills” – beter dan de Google Maps luchtfoto’s van ons domein.

Schermafbeelding 2017-04-13 om 12.59.00

Het huis van voren – links zie je de schuur

Schermafbeelding 2017-04-13 om 12.58.33
Deze hele breedte is van ons, tot aan de houtwal!
Schermafbeelding 2017-04-13 om 12.55.57
Hier kan je de schuren (en het gammele dak) goed zien
Schermafbeelding 2017-04-13 om 13.38.24
De verste boom, helemaal achter op ons terrein. Je kunt goed zien dat ons -onbemeste- grasland nu al lichter is dan dat van onze buurman

 

Schermafbeelding 2017-04-13 om 13.38.36
Van net boven het huis naar het zuiden gezien. 

Sleutels

Het is zover!

Vanmorgen 07.15 weggereden. 08.45 inspectie van de woning. De verkopers hadden erg hun best gedaan om het nog een beetje netjes op te ruimen. Ze hadden zelfs het gras rond het huisje en van de oprit gemaaid.

2017-04-11 10.13.17
Joris inspecteert het huis

Eigenlijk was dit pas de tweede keer dat we binnen in het huisje konden kijken. Spannend, want we hebben min of meer het plan om er voorlopig toch gewoon in te gaan wonen, terwijl we het nieuwe huis bouwen. Dat scheelt gedoe met een unit of stacaravan kopen, plaatsen, aansluiten en weer verkopen enzo. En het comfortniveau kan niet heel veel lager zijn dan van een caravan. Hopen we.

Daarna door naar de notaris in Gorredijk. Ook de notaris vond het erg bijzonder dat we een huis kopen waar niet eens waterleiding naartoe ligt. En toen ontvingen we eindelijk de sleutels van onze nieuwe stek!

Snel weer terug naar het huis, want we hadden direct daarna afgesproken met de tussenpersoon voor de verzekeringen.

(Dat was afgelopen vrijdag nog even een akkefietje. Het bleek dat de meeste “gewone” verzekeringsmaatschappijen het huisje helemaal niet wilden verzekeren. Uiteindelijk kwam ik – na heel veel telefoontjes, en toen de stress al uit mijn oren spoot – terecht bij een lokale tussenpersoon voor, onder meer, “bijzondere-gevallen-verzekeringsmaatschappij” de Vereende. En die stelde me helemaal gerust. Allereerst feliciteerde hij ons met aankoop van de mooie plek en daarna dacht hij helemaal met ons mee. Volgens hem kon het prima verzekerd bij een lokale verzekeringsmaatschappij. Dat scheelt, want De Vereende heeft nogal hoge premies, schijnt het.)

De verzekeringsman vond het ook heel bijzonder, maar vooral ook een bijzonder mooi project. Hij gaf allemaal nuttige tips over mooie fietsroutes in de buurt en reed weg met de belofte om nog een keer terug te komen als we wat verder zijn.

2017-04-11 10.21.05
Van ons!

Toen konden we eindelijk op ons gemak even rondneuzen en bekijken wat we nu eigenlijk gekocht hebben. Behalve alle zooi die we al in en rond de schuren hadden gezien, is ook nog bijna de hele inboedel in het huis achtergebleven, inclusief kleren en huisraad.

2017-04-11 12.41.33
Zooi in de schuur

 

2017-04-11 12.41.41
Opslagplaats bij de werkplaats

 

2017-04-11 12.43.52
In de werkplaats

De oude mijnheer lijkt eind 2014 het ziekenhuis in gegaan te zijn; we vonden allerlei etenswaren die houdbaar waren tot begin 2015. Onder andere een vloeibaar geworden brood. We vragen ons af wat voor proces daaraan precies ten grondslag ligt.

2017-04-11 12.38.07
Houdbaar tot uiterlijk 2 jaar geleden…

 

2017-04-11 12.30.05
Alles is keurig schoon . We zijn wel benieuwd hoe dat komt, want we hebben eigenlijk nog geen wasmachine ontdekt tussen alle zooi.

 

2017-04-11 12.30.34
Deze schattige hoekkast zit in de toekomstige ‘slaapkamer’

Daarna zijn we gaan kennismaken met de buren. Die maakten zich al zorgen, want in het dorp deed het gerucht de ronde dat wij een camping gingen beginnen. Dat willen we in de toekomst misschien ook wel, maar dan héél kleinschalig, gericht op stiltezoekers en alleen voor tenten. We kopen niet zo’n mooie plek om er een toeristenkermis te beginnen! Voor de buren een grote opluchting, die zagen in hun verbeelding al caravans voor hun raam staan.

Daarna weer snel naar Amersfoort, want om 16.00 hadden we een kennismakingsafspraak met een architect. En daarna zijn we uit eten gegaan, om de start van ons project te vieren. Een drukke dag!

2017-04-11 13.29.19
Ook van ons!

 

2017-04-11 13.35.27
ONZE oprijlaan!

First things first

Aanstaande dinsdag krijgen we de sleutels van ons Friese landgoed! Maar er is daar dus nog helemaal niets. Geen water, geen wc, geen riolering en geen andersoortige afvalwaterzuivering.

De meneer die er woonde dronk water dat hij van het dak opving. En hij waste zich waarschijnlijk met putwater. Oké, dat kan. Heel duurzaam. Maar wij willen toch wel graag gewoon drinkwater en een douche. Dus de molen van “mijnaansluiting.nl” hebben we in werking gezet. Duurt wel een paar weken.

Tijdens het klussen kan je water meenemen, of misschien bij de buren halen. Maar om nou iedere keer dat je naar de wc moet ook bij de buren aan te kloppen, dat gaat ons een beetje ver. Zonder water een watercloset aanleggen is ook lastig. Bovendien is er nog geen afvalwaterzuivering. En één keer de bosjes in lopen kan, maar op den duur wordt dat een vieze bedoening. Dus heeft Joris zich, ondanks zijn aanvankelijke bedenkingen, toch maar aan het timmeren van een composttoilet gezet. Naar het ontwerp wat we zagen op de blog van Green Evelien. Met speciaal bestelde urineseparator. (Vooral de urine zorgt voor stank. Door de urine af te vangen voorkom je dat het toilet gaat stinken.)

Hij heeft -uit protest- wel het àllerlelijkste knopje dat hij kon vinden op het deksel van het compartiment voor zaagsel gemonteerd.

20170405_073211
De urineseparator, bezorgd in duidelijke doos zodat de postbode ook weet waar je mee bezig bent 🙂
2017-04-08 17.49.16
Joris aan het werk (die werkplaats gaan we nog wel missen!)
2017-04-08 20.26.14
Het resultaat: prachtig afgewerkt (een echt Jorisproduct). Ja, er komt ook nog een bril en een deksel op.
2017-04-08 20.26.04
Met glimmend knopje voor het zaagselcompartiment

Nu nog even een huisje eromheen maken.

Wachten…

De afgelopen weken waren erg druk. Maar we zijn er in geslaagd

  • de hypotheek rond te krijgen, zodat de overdracht 11 april kan plaatsvinden;
  • een busje te kopen, want we hebben heel veel spullen te verslepen;
  • aanleg van waterleiding aan te vragen;
  • de bijen alvast te verhuizen (die mogen dit seizoen even logeren bij een imker in de buurt van onze nieuwe stek, dat scheelt veel werk);
  • het huis schoon te maken, op te ruimen en te ‘stylen’ voor de verkoop (de eerste bezichtigingen zijn al achter de rug);
  • de tuin bij te houden (die moet er natuurlijk ook mooi uitzien, ook de moestuin, dus ik ben van alles aan het zaaien wat ik niet zelf zal oogsten…)
  • alvast wat kennismakingsgesprekken met architecten te voeren en offertes op te vragen voor de vele zaken die er moeten gebeuren (inmeten, asbestinventarisatie, helofytenfilter…);
  • en tussen de bedrijven door ook nog gewoon te werken (Joris) dan wel  wat kantoorwerk te doen, een moestuincursus te geven en een interessante training te volgen (Geertje).

Tussendoor genieten we van de tuin in Amersfoort, waar met het mooie weer achtereenvolgens krokussen, primula’s, narcissen en tulpen de grond uit schieten, de Clematis Armandii en de Magnolia in volle bloei staan en het gras steeds groener wordt. Ja, we laten wel wat achter. Maar, zoals een wijze oom zei: “verhuizen kost nu eenmaal bedstro”.

20170403_114259
Zicht op het terras in Amersfoort

Actief dorp

Er zijn allerlei redenen waarom we op zoek gingen naar een nieuw project, maar ontevredenheid met de van Bemmelstraat hoort daar niet bij. We hebben ons al 9 jaar verbaasd over wat een leuke straat dit is. Echt een dorp in de stad. Iedereen kent elkaar en loopt bij elkaar binnen. Er zijn twee Whatsapp-groepen: één voor veiligheid en één voor alle overige klets. Elk jaar is er een straatfeest (Met een thema! En iedereen is verkleed in de stijl van het thema- er zijn prijzen te winnen! En de huizen zijn versierd in de stijl van het thema! En er kinderspelen! En een koffietafel! En een tienkamp voor de tieners! En een bingo! En een gezamenlijke maaltijd! En de straat wordt TWEE dagen afgesloten!)

En niet te vergeten de houthakkersclub natuurlijk, die jaarlijks een beheerscontractje sluit voor een perceeltje bos zodat de kachels ’s winters weer warm gestookt kunnen worden.

Dus het was best wel spannend – hoe zou het nieuwe dorp zijn?

Nou, dat valt niet tegen.

We waren er al achter gekomen dat het dorp een website heeft: www.dorpdehoeve.nl Van die website hadden we al geleerd dat er 412 mensen in het dorp wonen (ongeveer evenveel als de van Bemmelstraat) en dat er van alles door actieve inwoners wordt georganiseerd:

  • een vereniging plaatselijk belang
  • een dorpshuis
  • een koor
  • een dorpskrant
  • een digitale nieuwsflits
  • een groencommissie
  • een activiteitencommissie
  • een werkgroep verkeer
  • een commissie volksspelen
  • een beheercommissie…

Niet gek!

Omdat we onze toekomstige dorpsgenoten graag willen kennen hebben we de voorzitter van Plaatselijk Belang gemaild. Die reageerde enthousiast, en vóór we het wisten hadden we al mailcontact met vijf verschillende inwoners van De Hoeve, een afspraak voor een interview in de dorpskrant en zijn we geabonneerd op de nieuwsflits (waarvan we er in drie dagen al twee ontvangen hebben). En als klap op de vuurpijl zien we dat er in juni  maar liefst een VIERdaags dorpsfeest is. Met een thema! “De Gouden Eeuw”… eens kijken of ik mijn middeleeuwse kostuum van het van Bemmelstraatfeest van vorig jaar een beetje kan vermaken 🙂

IMG-20160827-WA0006

We laten heel wat achter maar we gaan er niet op achteruit!

Een nieuw project

In 2008 kochten we een bouwvallig huis in Amersfoort met een groot perceel vol duivenhokken. Vijf jaar hard werken later was dat een riante, chique en comfortabele “tussenvilla” met -al zeg ik het zelf- een prachtige tuin. De tuin is ruim genoeg voor kippen, bijen en (sinds 2016) een koppel loopeenden. Maar het verlangen naar meer boerderij en een andere levensstijl bleef knagen.

Dus al sinds begin 2014 waren we op zoek naar een plek met véél grond en de mogelijkheid om zelf een huis te bouwen. “Vijf hectare met een bouwval”, riepen we gekscherend. Maar dat soort percelen zijn er natuurlijk vrijwel niet in Nederland, dus keken we naar alles met meer dan 5000 m2 grond.

Eerst in Groningen, maar toen Joris najaar 2014 een baan vond in midden-Limburg verlegde onze focus zich daarheen. Maar de omgeving van Roermond leek niet onze gedroomde bestemming voor de komende dertig jaar. Teveel intensieve veehouderij, landschappelijk te versnipperd. Na veel twijfels, en nadat we achtereenvolgens de Eifel, Frankrijk en Roemenië hadden overwogen, besloten we dat we toch liever in Nederland wilden blijven. En op dat moment kwam in zuidoost Friesland… vijf hectare met een bouwval te koop!

Het aankoopproces heeft bijna vijf maanden geduurd, maar op 17 maart 2017 was het dan zover en zetten wij onze handtekening voor de aankoop van  Ratellaan 4 in De Hoeve, een dorpje ten oosten van Wolvega. Een uiterst bouwvallig boerderijtje, met nóg veel bouwvalliger schuren. Maar op een prachtige plek bij de Lendevallei gelegen, temidden van glooiende weilanden en akkers, omzoomd door houtwallen.

658_1440

Bij het huis hoort maar liefst vijf en een halve ha weidegrond. Dat is dus precies 100 maal zoveel als onze (toch ook niet onaardige) Amersfoortse stadstuin. En het huis ligt een eind van de openbare weg af, helemaal temidden van die eigen grond. Alle ingrediënten om een prachtig eco-landgoed te realiseren!

Vóór het zover is zal er heel wat werk moeten worden verzet. Momenteel is het eigenlijk onbewoonbaar. We zullen waterleiding moeten aanleggen, voor een afvalwaterzuivering zorgen, een huis en een gastenverblijf moeten bouwen… Maar allereerst moet er heel veel zooi uit. De afgelopen halve eeuw heeft er een alleenstaande man gewoond die alles wat los en vast zat heeft bewaard. Niet zo gek, als je bedenkt dat de Friese Wouden vroeger een enorm arme streek was. Alle schuren staan dus vol met alle mogelijke zooi die je kunt bedenken. We hoeven ons voorlopig niet te vervelen 🙂